Ιστορικά

Δίσκος της Φαιστού

Εικόνα2

«Δίσκος της Φαιστού-ύμνος προς τη Μητέρα» 

 

Ο Δίσκος της Φαιστού αποτελεί το αρχαιότερο εύρημα γραφής στην Ευρώπη και ανακαλύφτηκε στο Μινωικό Ανάκτορο της Φαιστού, νότια του Ηρακλείου. Χρονολογείται πιθανώς στον 17ο αιώνα π.Χ. Πρόκειται για ένα από τα γνωστότερα μυστήρια της αρχαιολογίας, αφού ο σκοπός της κατασκευής του και το νόημα των όσων αναγράφονται σε αυτόν παραμένουν άγνωστα. Ο δίσκος ανακαλύφθηκε στις 3 Ιουνίου 1908 από τον Ιταλό αρχαιολόγο Λουΐτζι Περνιέ (Luigi Pernier) και φυλάσσεται σήμερα στο Αρχαιολογικό Μουσείο Ηρακλείου. Ο δίσκος είναι φτιαγμένος από πηλό, ο οποίος ήταν από τα βασικότερα υλικά του Μινωικού κόσμου. Η μέση διάμετρός του είναι 15 εκατοστά και το μέσο πάχος του 1 εκατοστό. Στις δύο όψεις του βρίσκονται 45 διαφορετικά σύμβολα, πολλά από τα οποία αναπαριστούν εύκολα αναγνωρίσιμα αντικείμενα, όπως ανθρώπινες μορφές, ψάρια, πουλιά, έντομα, φυτά κ.α. Συνολικά υπάρχουν 241 σύμβολα, 122 στην 1η πλευρά και 119 στη 2η, τοποθετημένα σπειροειδώς. Τα σύμβολα είναι χωρισμένα σε ομάδες με τη χρήση μικρών γραμμών που κατευθύνονται προς το κέντρο του δίσκου. Διάφορες θεωρίες έχουν διατυπωθεί για το περιεχόμενο του Δίσκου, όπως ότι πρόκειται για προσευχή, για τη διήγηση μίας ιστορίας, για ένα γεωμετρικό θεώρημα, για ημερολόγιο κ.ά..
Οι περισσότεροι, πάντως, ερευνητές συμφωνούν ότι πιθανότατα πρόκειται για ύμνο-προσευχή προς τη μητέρα, η οποία, εξάλλου, αποτελούσε κεντρική μορφή στη Μινωική Θρησκεία.
Ο Μινωικός πολιτισμός υπήρξε ο πρώτος μεγάλος πολιτισμός στο μεσογειακό χώρο και άνθησε μεταξύ του 3000 π Χ και 1100 πΧ. Όλα τα αρχαιολογικά ευρήματα παραπέμπουν σε ένα πολιτισμό όπου οι κοινωνικές δομές και σχέσεις είναι εξαιρετικά ανεπτυγμένες μέσα σε ένα ειρηνικό περιβάλλον όπου απουσιάζει παντελώς κάθε μορφή βίας. Εντύπωση προκαλεί η απουσία οχυρωματικών, αμυντικών έργων.
Σε μια τέτοια κοινωνία είναι φυσικό η γυναίκα-μητέρα να κατέχει σημαντική οικονομική, πολιτική και θρησκευτική εξουσία. Η γυναίκα της μινωικής Κρήτης χαρακτηρίζεται από την αγάπη για τη μητρότητα και από επίγνωση της ευθύνης της στο ρόλο αυτό. Η μητρότητα, η γονιμότητα με αποκορύφωμα τη Μητέρα Φύση λατρεύονται και εξυμνούνται. Τοιχογραφίες, περίλαμπρα διαδήματα, ανακτορικές κατασκευές μοναδικής τεχνογνωσίας και αισθητικής, παντού αποτυπώνεται ο κεντρικός ρόλος της γυναίκας στη μητριαρχική μινωική κοινωνία. Η γυναίκα συμμετέχει σε όλες τις δημόσιες τελετές, απεικονίζεται σε πομπικούς διαδρόμους, λαμβάνει μέρος σε συμπόσια, σε αθλητικούς αγώνες με χαρακτηριστικότερους τα ταυροκαθάψια. Στα ιερά αυτά ακροβατικά παιχνίδια με τους ταύρους οι νεαρές γυναίκες συναγωνίζονται με νέους άνδρες, ενώ παράλληλα τιμάται η θεά Μητέρα Φύση, πηγή κάθε δημιουργίας και αρμονίας.
Στην Κρήτη της Μινωικής εποχής το κοσμικό και το ιερό στοιχείο δε διαχωρίζονται. Η αγάπη και ο θαυμασμός για το μυστήριο της ζωής εκδηλώνεται συμβολικά με πολλούς τρόπους πχ. με κεφάλες ταύρων, με ροζέτες, με φίδια, με το διπλό πελέκυ κα. Η αλληλοεκτίμηση, ο αμοιβαίος σεβασμός, η έντονη δημιουργικότητα, η αγάπη για τη ζωή και η αδιάκοπη προσπάθεια για το κοινό συμφέρον χαρακτηρίζουν τις σχέσεις μεταξύ άνδρα και γυναίκας. Εξάλλου, κεντρική θέση στη μινωική θρησκεία κατέχει η θεά Μητέρα Φύση, η οποία λατρεύεται όχι με δέος και τυφλή υπακοή διότι τιμωρεί και καταστρέφει, αλλά αντίθετα με σεβασμό και αναγνώριση της ανθρώπινης διάστασης. Η γυναίκα γνωρίζει το ρόλο της στην κοινωνία, αναγνωρίζει την εκτίμηση και το σεβασμό που της αποδίδεται και ανταποκρίνεται με θαυμαστό τρόπο στην ιδιότητα της μητέρας. Αποτελεί χαρακτήρα με έντονη προσωπικότητα, μόρφωση, υψηλή αισθητική και ήθος.
Ο Δίσκος της Φαιστού αποτελεί διαχρονικά πηγή έμπνευσης για τη συνέχιση και ανάπτυξη πρωτοβουλιών και δράσεων σχετικά με τη μητρότητα, προσπάθεια που καταβάλλεται και μέσα από το Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα «Παθολογία της κύησης».

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: Σωρανός ο Εφέσιος »

Joomla
Joomla

Wordpress
Wordpress

Ρίμινι 1, Τ.Κ. 124 62, Χαϊδάρι, Αθήνα, 210 5832215-5832244